Utilizamos cookies propias e de terceiros para mellorar os nosos servizos e obter información estadística.

Se continúa a navegar, consideramos que acepta o seu uso.

Para obter máis información e saber como cambiar a configuración prema aquí.

Santiago de Compostela. Galiza
+34 669 419 048 · laiovento@laiovento.com

Manuel Lueiro Rey

Manuel Lueiro Rey (Fornelos de Montes, 1916-O Grove, 1990) foi narrador, poeta e articulista. No franquismo militou clandestinamente no Partido Comunista, representando este partido na primeira corporación democrática do Grove. Dende 1944 traballou como técnico de Ministerio de Facenda en Pontevedra.

Na súa abondosa obra literaria salientan Manso (1967), Un tempo de sol a sol (poemas do neno galego) (1971), Non debían medrar (1974), Escolma ferida (1977), O sol na crista do galo (1982), Crónicas de una transición intransigente (1985) e Nova escolma ferida (1988). Postumamente viron a luz, entre outros, Vigo en tres paisajes (1990), Camino de sueños (1992), Hundezelle y otras vidas maltratadas (1998), Homenaxe a Luís Seoane: O Grove, abril 1980 (2001), Derradeira escolma ferida (2003), O Grove: canción do sal e do vento (2005) e Lueiro nas coordenadas de Fornelos (2015).

Información relacionada

RICARDO CARVALHO CALERO: A CIENCIA AO SERVIZO DA NACIÓN (2ª Ed.)
NINGUÉN DORME
ENTREMÉS GALEGO AO FELIZ E REAL PARTO DA NOSA RAÍÑA (1707)
ELUCIDACIÓNS NA SOMBRA (2ª Ed.)
ECONOMÍA POR UN FUTURO SUSTENTABLE
A CASA SEN NÓS
PARTITURAS
OS SERVIZOS NO CAMBIO DE MODELO AGRARIO
ESTUDOS ATUAIS DE LINGUÍSTICA GALEGO-PORTUGUESA
A GUERRA DA GALIA
DIARIO SEN DATAS DUNHA ABORIXE GALEGA
NUREDIN O TAXISTA E AMEDINE O PINTOR
© Edicións Laiovento, 2016-2019 · todos os dereitos reservados · privacidade · política de cookies · condicións de uso